Indicazione Geografica Tipica (IGT)

W roku 1992 rząd włoski uchwalił ustawę nr 164, zmieniającą i rozszerzającą system DOC. Jedną z zasadniczych innowacji była, wprowadzona właśnie tą drogą, nowa apelacja, Indicazione Geografica Tipica (IGT). Do końca 2002 roku Krajowy Komitet ds. Oznaczeń Pochodzenia Win przyznał prawo do posługiwania się apelacją IGT około 200 winom. IGT otworzyła nowe możliwości przed producentami, pragnącymi wyjść poza wąskie ramy regulacji DOC i DOCG, bez narażania jednak na szwank jakości produkowanego wina.

By móc posługiwać się apelacją IGT, wolno korzystać jedynie z zatwierdzonych odmian winorośli, a większość przyjętych do tej pory specyfikacji przewiduje zastosowanie tylko jednego szczepu winogron lub mieszanki, w której jeden wyraźnie dominuje nad pozostałymi (co najmniej 85%). W wielu włoskich regionach od dawna produkowano takie wina. Dotyczy to głównie Friuli-Wenecji Julijskiej oraz Trydentu-Górnej Adygi, na północnym wschodzie kraju. Część win powstaje też z mieszanek różnych szczepów. Producenci Chianti Classico, na przykład, mogą wytwarzać swoje wino albo wyłącznie z winogron odmiany Sangiovese, albo mieszając Sangiovese (co najmniej 80%) z innymi szczepami autochtonicznymi, jak Canaiolo i Colorino, bądź międzynarodowymi, jak Merlot i Cabernet Sauvignon (maksymalnie do 20%). Jeśli wyprodukują swoje wino tylko ze szczepu Merlot, nie mogą opatrzyć go apelacją Chianti Classico DOCG. W przeszłości taki Merlot, choćby i najlepszy, nie mógł być sprzedawany pod żadną apelacją. Uznawany był za wino stołowe. Wprowadzenie IGT zasadniczo zmieniło tę sytuację.

Znak IGT oznacza powiązanie danego wina z konkretnym obszarem, o granicach na ogół szerszych niż w przypadku obszarów klasyfikowanych jako DOCG i DOC. Niektóre z nich obejmują całe regiony, jak na przykład Toscano w Toskanii i Sicilia na Sycylii, inne natomiast ograniczone są go określonej doliny bądź wyżyny. Dla konsumentów IGT to przede wszystkim szeroki wybór dobrych jakościowo win, sprzedawanych po przystępnych cenach. W poprzednich latach wina DOC i DOCG stanowiły około 20% całej włoskiej produkcji. Obecnie, po wprowadzeniu apelacji IGT, celem, który wyznaczyły sobie włoskie władze, jest podwyższenie udziału win klasyfikowanych w całej produkcji do co najmniej 50%.