Końcówka i posmak

Terminy  końcówka (finisz) oraz posmak czasami używane są przez znawców wina wymiennie. Dla ścisłości warto jednak zaznaczyć, że końcówka odnosi się do ostatniego wrażenia, jakie wywołuje wino na podniebieniu, natomiast posmak to wrażenia smakowe pozostające w ustach po jego przełknięciu lub wypluciu.

Dobre wino określa się jako długie, kiedy czyste, zrównoważone i pełne smaki końcówki przechodzą w posmak. Trwałość posmaku może być rozumiana zarówno jako czas, przez który utrzymują się doznania smakowe, jak i ten, przez który nadal odczuwamy wrażenia zapachowe pozostawione przez wino. Niektórzy eksperci dokonują wręcz pomiarów długości win, traktując je jako wyznacznik klasy.

Trwałość smaku i zapachu może też jednak wydobywać te doznania, które wcześniej przechodziły niezauważone. Najczęściej powodem do narzekań jest posmak gorzki lub ściągający, o co tym łatwiej, że gorycz odbierana jest przede wszystkim przez tylną część języka i jest smakiem, którego odczuwanie utrzymuje się najdłużej. Powodem nieprzyjemnego posmaku mogą być też występujące w winie komórki martwych drożdży lub kwasu mlekowego, jeśli wino nie zostało odpowiednio przefermentowane i ustabilizowane.

Posmak to ostatnia informacja o całościowej jakości wina, potwierdzająca nie tylko jego równowagę i pełną budowę, ale też to, czy na pewno zasługuje ono na miano eleganckiego, rasowego, wyrafinowanego.