Odmiany winorośli

Od najdawniejszych czasów wytłoczyny niektórych odmian winogron, nadające charakterystyczny smak i zapach grappie (np. Moscato, prawdopodobnie pierwszy szczep winorośli, z którego zaczęto produkować grappę gronową), stosowane były osobno, czyli nie łączono ich z innymi. Dla odróżnienia tego rodzaju jednorodnych grapp stworzono specjalną nazwę – „grappa di vitigno”, czyli grappa odmianowa.

„Grappa di vitigno” szybko stała się bardzo modna, często wykorzystując sukces, jakim cieszyły się wina, produkowane z tych właśnie odmian.

Przepisy stanowią, że wzmianka o zastosowanej odmianie winogron może być umieszczona na etykiecie tylko wtedy, gdy odmiana ta stanowi co najmniej 85 % surowca wykorzystanego do produkcji danego gatunku grappy. Można też podawać dwa szczepy winorośli, ale wówczas należy je wymienić w porządku malejącym, a udział drugiej odmiany nie może być niższy niż 15%.

Grappy mogą też posługiwać się apelacjami win DOCG, DOC i IGT (Chianti, Barolo, Brunello, Soave, Amarone itd.), jeśli wytworzone są z wytłoków, pozostałych po produkcji tych właśnie win.