Chianti

Choć nazwa Chianti związana jest z konkretnym obszarem geograficznym o ściśle wytyczonych granicach, wino ma charakter regionalny. Już w 1716 roku na mocy dekretu wielkiego księcia strefa produkcji Chianti została rozszerzona poza pagórkowaty obszar znany jako Chianti. Jednakże dopiero dekret ministerialny z 1932 roku ostatecznie usankcjonował stan faktyczny, który był wynikiem procesów zachodzących na przestrzeni całego XIX wieku oraz efektem sukcesu samego wina zarówno we Włoszech, jak i na całym świecie.

Mimo, że tradycje uprawy winorośli w rejonie Chianti sięgają czasów bardzo odległych, określenie Chianti zostało po raz pierwszy użyte dla produkowanego w okolicy wina dopiero w epoce średniowiecza. Potwierdzają to listy pisane ręką niejakiego Francesco Datino di Prato, kupca żyjącego w latach 1383 -1410, w których słowo Chianti zostało użyte w kontekście czysto enologicznym.

W owych czasach nazwa Chianti nie była jednak stosowana do wina, które znamy dzisiaj, lecz używano jej dla określenia niejakiego „vin vermiglio" i „vin di Firenze". Dopiero w XVII wieku, wraz z rozwojem handlu i eksportu, nazwę regionu zaczęto oficjalnie stosować do słynnego produktu z tych terenów.

O powodzeniu Chianti zadecydowały też surowe normy dotyczące jego produkcji wydane przez Ligę Chianti, które stanowiły swego rodzaju specyfikację produkcji, znacznie wyprzedzając swoje czasy. Wspomniane przepisy wprowadzały między innymi kategoryczny zakaz rozpoczynania zbiorów przed dniem św. Michała, tj. 29 września.

Po tym okresie historii Chianti, w którym legenda przeplata się z rzeczywistością, prawdziwa i udokumentowana historia zaczyna się w XIX wieku i związana jest z osobą Barona Bettino Ricasoli. Baron będący członkiem Accademia dei Georgofili (florencka akademia rolnicza) metodą prób i błędów doprowadził do stworzenia modelowego i do dziś obowiązującego kupażu Chianti: Sangioveto, Canaiolo, Trebbiano i Malvasia.

Zastosowanie tzw. metody „governo” czyni z Chianti wino o niepowtarzalnym charakterze. Metoda ta polega na dodaniu do wcześniej uzyskanego wina pewnej ilości moszczu z podsuszanych, starannie wyselekcjonowanych winogron.



Consorzio Vino Chianti
 
Via Belfiore, 9
50144 Firenze (FI)
WŁOCHY
 
telefon: (+39) 055/333600
faks: (+39) 055/333601
e-mail: c.chianti@chiantisuperiore.it
 
strona internetowa:
www.chiantisuperiore.it

 

 

 

STORIA del vino Chianti

.

...

 

Pierwszeństwo w użyciu tej metody przypisuje się baronowi Bettino Ricasoli, który zaczął ją stosować w połowie XIX w. w piwnicach swego majątku Brolio. Z czasem formuła barona wielokrotnie się zmieniała, zrezygnowano z białych gron, lokalne ciemne zaczęto łączyć z owocami ze szlachetnych szczepów sangiovese, cabernet sauvignon, merlot. Dopuszczalne proporcje określa stowarzyszenie regionalnych winiarzy. Światową sławę chianti zyskało już za naszych czasów, mimo że znawcy nie zaliczają go do najwyższej klasy win. Po części stało się tak dzięki umiejętnemu marketingowi, ale też dzięki doskonaleniu rzemiosła i dyscyplinie w utrzymywaniu ustalonych rygorów.

Żelaznym Baronem" jest odpowiedzialny za stworzenie w XIX w. modelowego kupażu chianti, czyli dodanie do gron sangiovese w odpowiednich proporcjach canaiolo, trebbiano i malwazji. Należące