Fiano di Avellino

Wkład Irpinii w rozwój winiarstwa w regionie Kampanii był tak ogromny, że docenili go nawet budowniczowie linii kolejowej łączącej Avellino z Rocchetta Sant'Antonio, której nadali nazwę „winny szlak”. Prowincja Avellino, której tereny zostały w znacznym stopniu wykorzystane pod uprawę winorośli to kolebka win o światowej sławie takich, jak Greco di Tufo, Taurasi oraz Fiano.

Fiano di Avellino wywodzi swą nazwę od szczepu, który Latynowie nazywali Vitis Apiana. Nazwa ta nawiązywała do pszczół (wł. api), które lgnęły do wyjątkowo słodkich owoców tej odmiany winorośli jak do miodu. Wino, wysoko cenione już w czasach średniowiecza, ma ponad tysiącletnią historię. Zamówienie na trzy „salme” (jednostka miary) można odnaleźć w rejestrach cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego, pochodzących z XIII stulecia. Również sam król Karol I Andegaweński, znany koneser wina, nakazał zasadzenie w swoich winnicach królewskich 16.000 sztuk winorośli ze szczepu Fiano.

Dzięki dużej zawartości cukru w gronach, na bazie tej odmiany winorośli rozwinęła się lokalna produkcja wina musującego, naturalnie słodkiego, które pomimo ogromnej popularności wśród miejscowej ludności, nie nadawało się do dystrybucji ogólnokrajowej lub na rynkach międzynarodowych. Po latach badań i eksperymentów, miejscowym winiarzom udało się wyprodukować wytrawne Fiano, eleganckie, wyrafinowane wino, o intensywnym zapachu i harmonijnym smaku, w którym wyczuwa się nutę prażonych orzechów laskowych. Wino polecane jest szczególnie jako aperitif, ale komponuje się również doskonale z wykwintnymi daniami na bazie owoców morza.