Gattinara

Rozciągające się od Novary i Vercelli w kierunku zachodnim wzgórza, przechodzące powoli w masyw alpejski, w którym niepodzielnie góruje majestatyczny szczyt Monte Rosa, stanowią ważny dla Piemontu rejon produkcji wina. To prawdziwa skarbnica prestiżowych win, sklasyfikowanych jako DOC, które jednak produkowane są w limitowanych ilościach. Warunki terenowo-klimatyczne sprzyjają uprawie odmiany Nebbiolo, jednego z najważniejszych szczepów winorośli dla tego regionu, o typowo piemonckiej osobowości, z którego uzyskuje się najbardziej wytworne czerwone wina.

Do tej grupy należy bez wątpienia słynne wino Gattinara, które z racji swoich wyjątkowych zalet zostało w 1967 roku podniesione do rangi DOC (Denominazione di Origine Controllata). Nazwa prawdopodobnie wywodzi się od „Catuli Ara" (wł. Ara di Catullo), czyli ołtarza Katulusa. Istnieją przesłanki, aby sądzić, że miejscowość Gattinara została wzniesiona w miejscu, w którym konsul rzymski Kwintus Lutacjusz Katulus złożył bogom w ofierze łupy wojenne zdobyte podczas triumfalnego zwycięstwa nad Cymbrami w roku 101 p.n.e.

Ostatnie odkrycia archeologiczne potwierdzają, że wino w tym rejonie produkowane było już za czasów rzymskich. O istnieniu długich tradycji winiarskich na tych ziemiach świadczą również zapiski znalezione w archiwach biskupów Vercelli, z których wynika, że uprawa winorośli rozwijała się na wzgórzach otaczających Gattinarę co najmniej od czasów Karola Wielkiego.

Wino musiało być naprawdę dobre, gdyż nie kto inny, jak kardynał Mercurino Arborio (markiz Gattinary i Kanclerz Cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Karola V), sam wielki miłośnik wina wytwarzanego na swojej ojczystej ziemi, miał odwagę zaprezentować je na dworze króla Hiszpanii. Z osobą tego zręcznego dyplomaty, prawdziwego konesera i niestrudzonego degustatora win, wino z Gattinary pozostanie związane na zawsze, zawdzięczając mu po części swoją popularność. Nie bez powodu było wykorzystywane przez niego jako skuteczne narzędzie podczas prowadzenia negocjacji.