Malvasia di Bosa

Malvasia di Bosa (DOC)

Każdy kraj basenu morza Śródziemnego ma swoją własną winorośl odmiany Malvasia, której właściwości strukturalne, ampelograficzne i sensoryczne odróżniają ją od wszystkich innych. Ten powszechnie uprawiany na Sardynii szczep, sytuuje się pomiędzy dwoma wielkimi rodzinami latorośli, z których jedną charakteryzuje raczej natychmiastowy, choć delikatny i charakterystyczny aromat, natomiast typową cechą drugiej jest lekki i przyjemnie gorzkawy posmak.

 

Wszystkie pododmiany winorośli Malvasia wywodzą się z okolic Monemwazji – warowni położonej na najdalej wysuniętym na południe krańcu Peloponezu. Wino produkowane z rosnących tam winorośli odkryli Wenecjanie, którzy podbili miasto w XIII wieku. Zachwycili się winem do tego stopnia, że sprowadzili winorośl najpierw na Kretę, a następnie w okolice Wenecji, skąd wkrótce rozprzestrzeniła się ona na inne obszary basenu morza Śródziemnego.

 

Wino Malvasia di Bosa powstaje w różnych gminach prowincji Nuoro położonej na północno-zachodnim krańcu Sardynii. Centrum obszaru produkcji stanowi Bosa - małe miasteczko, nad którym dominuje wznoszący się w pobliżu zamek Castello di Serravalle, wybudowany w XIII wieku przez rodzinę Marchesi di Malaspina, dla obrony miasteczka przez inwazją Saracenów.

 

Wyjątkowa jakość tego wina, które charakteryzuje intensywny złoty kolor oraz pełny smak, wynika w dużej mierze z długiego okresu starzenia, któremu jest ono poddawane. Specyfikacja produkcji określa okres starzenia na dwa lata, ale zazwyczaj przedłuża się go o dodatkowy rok lub dwa lata.