Nasco di Cagliari

Nasco di Cagliari (DOC)

Do produkcji Nasco di Cagliari, wytwarzanego w rejonie Cagliari od niepamiętnych czasów, stosuje się tylko jedną odmianę winorośli, noszącą tę samą nazwę. Dawniej znana ona była jako Nascu, które to słowo wywodziło się od łacińskiego ‘muscus’, oznaczającego ‘mech’, a wiązało się z trudnym do pomylenia zapachem podściółki leśnej, charakterystycznym dla tej odmiany.

Nasco to bez wątpienia jedna z najstarszych odmian winorośli uprawiana na Sardynii. Wielu ampelografów twierdzi wręcz, że jest to jej rdzenne miejsce pochodzenia. Oficjalne wzmianki o niej sięgają czasów, kiedy wyspa pozostawała pod silnym oddziaływaniem Pizy i Genui. Był to okres, który nastąpił bezpośrednio po czasach dominacji Wandalów i Bizantyjczyków, a wyspa podzielona była na cztery jurysdykcje - Cagliari, Arborea, Logudoro oraz Gallura.

Od drugiej połowy XIX wieku Nasco uprawia się na całym obszarze Sardynii i, odmiennie niż w przypadku innych pochodzących stąd win, to było cenione od początku jako samodzielny trunek, a nie tylko jako dodatek wzmacniający inne wina. Dzięki temu właśnie Nasco zostało zaprezentowane na Wystawie Powszechnej w Wiedniu, w 1873 roku, jako reprezentant winiarstwa sardyńskiego.

Epidemia filoksery przyniosła znaczne straty jednak i na plantacjach tej odmiany. Kiedy hodowcy zakładali później na nowo swe winnice, często wybierali już inne szczepy, bardziej plenne i odporne.

Mimo ponownego zainteresowania tym winem, zwłaszcza po przyznaniu mu w 1972 roku prawa do apelacji Denominazione di Origine Controllata, oraz rosnącego popytu na wysokogatunkowe wina słodkie i likierowe, produkcja Nasco jest nadal ograniczona, a większość butelek trafia do rąk wybranych koneserów.