Pergola

Pergola  (DOC)

Odmiana ta, znana dawniej jako Vernaccia di Pergola, jest lokalnym klonem Aleatico, przywiezionego tu przez założycieli miasta w 1234 roku. Jest to zatem pewna genetyczna mutacja szczepu, uprawianego zarówno na Elbie, w Gradoli, jak i nad jeziorem Bolsena.

Najnowsze badania dowodzą, że pierwsze wzmianki o Vernaccia Rossa di Pergola sięgają roku 1520. Wino cieszyło się wówczas ogromnym powodzeniem w Umbrii, gdzie wymieniano je na lokalną oliwę. Na początku XIX wieku wina z Pergoli były popularne także w Rzymie, stanowiąc mocną konkurencję dla miejscowych trunków z Castelli Romani.

Ostatecznie jednak zaprzestano produkcji, a odmiana, na początku lat ’80 XX wieku, była już praktycznie na wyginięciu. Wówczas to podjęto ponownie usilne starania o jej przywrócenie. Doprowadziły one do założenia w 1985 roku eksperymentalnej winnicy, gdzie posadzono wszystkie klony winorośli, jakie udało się odnaleźć na pierwotnym terenie uprawnym.

Był to początek renesansu kultury uprawy tej winorośli, który w krótkim czasie doprowadził do wskrzeszenia dawnych winnic. Produkcja wina, zarówno pod względem ilościowym, jak i jakościowym, była na tyle wysoka, że można było zacząć sprzedawać je także poza granicami obszaru pochodzenia. W 2005 roku, w ledwie 25 lat po założeniu eksperymentalnej winnicy, wina Pergola otrzymały prawo do posługiwania się apelacją DOC.