Squinzano

To wino z regionu Puglii wytwarzane jest na terytorium gminy o tej samej nazwie, położonej w prowincji Lecce. Miasteczko słynie z doskonałego wina i pięknego, zabytkowego kościoła parafialnego San Nicola pochodzącego z XVII wieku.

Squinzano, wytwarzane w wersji różowej i czerwonej, otrzymuje się głównie z gron odmiany Negro Amaro. Uzupełnienie kupażu stanowią takie szczepy, jak Malvasia Nera di Brindisi oraz Malvasia Nera di Lecce.

Winnice położone w południowej Puglii począwszy od VI wieku p.n.e. były obsadzane prawie włącznie odmianą Negro Amaro. Uzyskiwane z Negro Amaro wino, w smaku z lekką, przyjemną nutka goryczy, może przybierać różne barwy od rubinowej czerwieni aż po mocną czerwień z refleksami granatu. Właśnie ta intensywna barwa wina i ciemny kolor gron dały początek wywodzącemu się z lokalnego dialektu określeniu niuru maru" , które z czasem przekształciło się w Negro Amaro.

Prawie dwa wieki temu, w regionie Salento szeroko rozpowszechniła się również uprawa odmiany o nazwie „Negro Dolce", o cechach stanowiących całkowite przeciwieństwo charakterystyki szczepu Negro Amaro.

Pozostałe szczepy wykorzystywane do produkcji Squinzano należą do wielkiej rodziny odmiany „Malvasie", która została przywieziona do Puglii przez Greków z Peloponezu, a dokładniej z okolic Monemvasia. Dzisiaj najczęściej spotkać można w tutejszych winnicach odmiany Malvasia Nera di Lecce i Malvasia Nera di Brindisi, mające wiele cech wspólnych. Różnica w smaku wynika bardziej z czynników glebowo-klimatycznych niż cech genetycznych samej winorośli.