Tarquinia

Nazwa wina wywodzi się od miejscowości Tarquinia, położonej na północ od Rzymu, nad Morzem Tyrreńskim. Tutaj właśnie wedle etruskiej legendy miał przyjść na świat obdarzony niezwykłą mądrością młodzieniec imieniem Tagete. Za czasów Etrusków Tarquinia była ważnym i potężnym miastem, położonym na wzgórzu Civita. Kiedy miejscowość została zrównana z ziemią, podjęto decyzję o jej odbudowie na wzgórzu znajdującym się dokładnie naprzeciwko ruin starożytnego miasta. Ta lokalizacja przetrwała do dziś. W średniowieczu Tarquinia przeżyła prawdziwy rozkwit. W mieście pojawiły się nowe wieże i eleganckie kościoły w stylu romańskim, całość została otoczona murem obronnym.

Tarquinia DOC to jedna z tych nielicznych apelacji we Włoszech, których granice wychodzą daleko poza miasto, od którego pochodzi jej nazwa. Wino produkowane jest bowiem na bardzo rozległym obszarze pomiędzy prowincjami Rzymu i Viterbo. Wzdłuż wybrzeża Morza Tyrreńskiego rejon produkcji ciągnie się od miejscowości Montalto di Castro aż do Fiumicino, natomiast w głębi lądu biegnie do Monti Cimini na północnym-wschodzie, a jego północno-zachodnią granicę stanowią Monti della Tolfa.

Apelacja obejmuje trzy tradycyjne rodzaje wina: różowe i czerwone uzyskiwane z odmian Sangiovese, Montepulciano i Cesanese oraz wino białe otrzymywane z mieszanki tradycyjnych szczepów występujących na terenie Lacjum, takich jak Trebbiano Toscano (znane tutaj jako Procanico), Trebbiano Giallo, Malvasia di Candia oraz Malvasia del Lazio.

Tarquinia DOC to wino z długą historią i pięknymi tradycjami, dlatego stosunkowo mało odległa data powołania do życia apelacji DOC- 1996 rok- nie powinna nikogo wprowadzić w błąd. Regulacje DOC dla tego wina są bardzo restrykcyjne i praktycznie wykluczają możliwość wprowadzania jakichkolwiek innowacji (wystarczy przykładowo wspomnieć całkowity zakaz wykorzystywania odmiany Pinot Grigio). Jedynym odstępstwem od tradycji są tutaj czerwone, młode wina Novello oraz białe, półmusujące wino Frizzante.