Teroldego Rotaliano

Teroldego zawsze zajmowało ważne miejsce w historii winiarstwa regionu Trydent-Górna Adyga. Tereny równinne położone w okolicach miejscowości Trydent, znane pod nazwą Campo Rotaliano stwarzają wyjątkowo dogodne warunki do uprawy winorośli, która ma tutaj bardzo długie tradycje. Odpowiednia ekspozycja słoneczna w połączeniu ze skalisto-kamienistymi glebami nadają produkowanemu tu winu niepowtarzalne właściwości smakowo-zapachowe.

Wokół pochodzenia Teroldego Rotaliano znanego przez wieki w literaturze jako „wino książęce” narosło wiele kontrowersji. Powstały liczne, czasem wykluczające się nawzajem teorie. Zdaniem niektórych ekspertów odmiana, z której wytwarzane jest wino pochodzi z Trydentu-Górnej Adygi, gdzie była uprawiana początkowo w rejonie wzgórz Sorni. W opinii innych, nazwa Teroldego wywodzi się bezpośrednio od niemieckiego określenia „Tiroler Gold", czyli „Złoto Tyrolu”. Wedle jednej z ostatnich teorii w tej sprawie, opartej na badaniach etymologicznego znaczenia wyrazu, jego rdzeń utworzony od niemieckiego słowa „Teer”, oznaczającego po niemiecku oznacza smołę, nawiązuje bezpośrednio do smaku wina, w którym wyczuwa się delikatne nuty smoły.

Teroldego Rotaliano pojawia się po raz pierwszy w literaturze w wydanej w połowie XVII książce zatytułowanej „Trento con il sacro Concilio ed altri notabili”, autorstwa Michelangelo Marianiego, zajmującego się badaniem historii Soboru Trydenckiego. Mariani podkreśla w swojej książce doskonałą jakość wina, które dzięki temu ważnemu wydarzeniu w historii kościoła zdobyło sobie szerszy rozgłos. Istnieje również wiele innych dokumentów z tego okresu potwierdzających, że sława Teroldego Rotaliano wykraczała już w owym czasie daleko poza granice Trydentu. Unikalne właściwości smakowo-zapachowe w połączeniu z dopracowanymi do perfekcji metodami uprawy winorośli i technologią produkcji, sprawiły, że już w 1971 roku wino, jako jedno z pierwszych, uzyskało prawo do posługiwania się apelacją DOC.