Trebbiano d'Abruzzo

Obszar produkcji Trebbiano d'Abruzzo obejmuje praktycznie cały region Abruzji. Wino otrzymuje się z moszczu z pierwszego tłoczenia gron winorośli o tej samej nazwie. Ma piękną słomiano-złotą barwę.

Odmiana winorośli Trebbiano d'Abruzzo znana jest również pod nazwą Bombino Bianco. Wytwarza średniej wielkości grona o kształcie odwróconej piramidy. Górna część kiści rozszerza się na boki, tworząc formę przypominającą skrzydełka. Całe grono ma niespotykany kształt, do złudzenia przypominający małe dziecko (wł. bambino) z rozłożonymi ramionami. Stąd właśnie pochodzi nazwa „Bambino”, która ostatecznie przekształcona została w „Bombino”.

Poza odmianami Trebbiano d'Abruzzo i Trebbiano Toscano, do produkcji wina wykorzystuje się w niewielkich ilościach grona szczepów Passerina i Cococciola. Ta ostatnia odmiana, odznaczająca się raczej umiarkowanym wigorem pochodzi z Abruzji.  Uprawiana jest powszechnie w dużych ilościach, a cechuje ją wysoka wydajność.

Ustalenie etymologicznego pochodzenia nazwy Trebbiano nie jest sprawą prostą. Pliniusz Starszy w swojej „Historii Naturalnej” wspomina o pewnej odmianie, którą nazywa Trebulanum, doszukując się jej korzeni w regionie Kampanii, a dokładniej w okolicach Caserty. Stamtąd miałaby ona zostać sprowadzona do Abruzji.

Abruzja już od czasów starożytności słynęła z uprawy winorośli i doskonałej jakości wina. Słynny rzymski poeta Owidiusz pochodzący z Sulmony w drugiej księdze swoich Pieśni Miłosnych (Amores) opowiada: „Jestem w Sulmonie, w trzecim departamencie okręgu Peligna, niewielkiego regionu o zdrowym klimacie, bogatego w zasoby wodne, które zapewniają stałe nawadnianie… żyzne ziemie sprzyjają uprawie zbóż i zapewniają obfite zbiory winogron.” Owidiusz jednoznacznie nawiązuje do silnie zdywersyfikowanej kultury winnej, która rozwinęła się w Valle Peligna,  rozsławiając to miejsce na cały świat.

Znajomość Trebbiano w cesarskim Rzymie ograniczała się praktycznie do niewielkiej garstki prawdziwych koneserów. Dużo większą popularność wino zdobyło sobie w szeregach cesarskiej armii, i było z tego względu nazywane „winem żołnierzy” .