Valpolicella

Rzymianie określali jako retyckie wszystkie wina pochodzące z obszaru położonego wokół i na południe od jeziora Garda. Nie mniej jednak wino sławione przez Pliniusza, Wergiliusza, Marcjalisa i Swetoniusza  to prawie na pewno to samo, które znamy dzisiaj pod nazwą Valpolicella.  Nazwa wina pochodzi od doliny położonej na północ od Werony, stanowiącej obecnie  główny ośrodek jego produkcji. Od pozostałych win pochodzących z obszarów znajdujących się pod silnym wpływem łagodnego mikroklimatu jeziora Garda wyróżnia je przede wszystkim mocniejsza barwa i pełniejsza struktura.

Wino zawdzięcza światowy rozgłos w znacznej mierze dwóm najbardziej znanym swoim gatunkom - Recioto i Recioto Amarone. W procesie produkcji biorą udział tylko wybrane owoce, które zaraz po zbiorach pozostawia się do podsuszenia na okres od 30 do 90 dni. Proces wyciskania i fermentacji prowadzony jest zatem w innym okresie, w innych warunkach atmosferycznych i wreszcie z zastosowaniem innych metod niż w przypadku tradycyjnej wersji wina Valpolicella.

Poprzez przyspieszenie lub opóźnienie procesu zlewania wina znad osadu, możliwe jest płynne regulowanie poziomu słodkości wina. Na tym polega właśnie różnica między Amarone a Reciotto. W przypadku tego pierwszego pozwala się, aby całość cukrów przekształciła sie w alkohol. Powyższe czynniki, w połączeniu z koncentracją moszczu wynikającą z faktu, że jest on uzyskiwany z podsuszanych owoców oraz proces dojrzewania w dębowych beczkach trwający nie krócej niż jeden rok sprawiają, że powstające w ten sposób wino nabiera wyjątkowych właściwości smakowo-zapachowych, które czynią zeń produkt unikalny na skalę światową.